Nieuwe muziekjes

Rok en Share the Warmth zijn nieuwe muziekjes, tijdens het weekend gemaakt. Ik ben eigenlijk nog wel tevreden van 't laatste.

Façadisme

Virtual Studio Technology

O zoet waren die dagen toen ik als tiener om de week binnen liep bij Muziek Verschelde in de Wijngaardstraat. In die dagen stonden machines als de DX7 te blinken in de etalage, in het gezelschap van de Juno en de Korg-synthesizers. Die dingen kostten stukken van mensen, maar toch liet de baas me mijn gang gaan, duwend op alle knopjes en geboeid door wat je er van klank kan uithalen. Geld was er niet voor die grote dingen, het werd uiteindelijk een keyboardje, dat nu nog steeds dienst doet, met ruis die best kan concurreren met die van vinylplaten. Een goeie zet achteraf gezien van de gewillige baas, ik ben er nog steeds klant.

Groot was de vreugde toen vriend Filiep in zijn tienerjaren de trotse bezitter werd van een Roland D-10. Het waren de jaren tachtig, de periode van de bubbelpop en de bellekes in de muziek en de geblondeerde zangers en nog van die Foute Dingen. Maar wij componeerden hele stukken met die D-10, met de hulp van een Atari-computer en een sequencer, het enige merk dat in die tijd ook standaard voorzag in een Midi-poort. Those where the days! Zingen konden we niet, noten lezen zat er ook niet in, maar toch werd er gebliept en gebonkt dat het geen naam had. En toen de New Beat en acid-rage er was en The Confetti's hun ding deden zaten wij er midden in.

In de loop van de jaren tachtig is De Gitaar in Filiep's en mijn leven gekomen, en daarmee veranderde alles. Geen computers meer, alles rauw en zuiver. Distortie werd overigens gemaakt door het plakken van een soort babyfoon tegen een Spaanse gitaar en dat te oversturen. Mijn broeder kan er nog van mee praten. Computers en muziek werden plots tegengestelden, groepjes en scouts werden synoniemen. Zo waren we wel mee met onze tijd, want de Grunge-periode had evenmin iets vandoen met computers, integendeel. Gitaren, versterkers en veel laweit.

Intussen - we zijn intussen 20 jaar verder (waaw, dat klinkt) - is Muziek Verschelde al weg uit de Zwevegemsestraat (adres 2 in Kortrijk) en zit al jaren in Harelbeke (adres 3). Op de synthesizers mag ik er nog altijd spelen, het weekbezoek is verschoven naar een kwartaalbezoek. Maar - en dat is de reden van dit stukje - ik zit sedert gisteravond weer in het begin van de jaren tachtig. Want wat biedt mijn nieuwe speeltje? VST-ondersteuning. Wablieft? Virtual Studio Technology - ondersteuning. Het staat hier eigenlijk wel goed uitgelegd.

Het komt er eigenlijk op neer - en dat is de reden voor al die nostalgie - dat ik nu eindelijk al die grote synthesizers van vroeger op mijn pc kan halen, dat ik aan elk knopje kan draaien. These are the days! Nostalgie ! En dat is te denken aan Steinberg, aan een heleboel developers die dat allemaal for free op het web werpen, en aan mijn nieuw speeltje dat dat allemaal ondersteunt. Voila, dat maakt mij nu gelukkig zie!
En bovenal: ik zocht al maanden naar een ruw Hammon-geluid, genre de orgeltjes van Procol Harum en dergelijke. Niet dat ik dat zo een goeie muziek vind, maar die orgeltjes horen uitstekend bij rock. En vandaag dat geluid gevonden!

Agents of Man

Na de kennismaking een tijd terug met System of a Down is het nu tijd - na een goeie tip - voor het geweld van Agents of Man.
In het hoesje staat "Agents of Man is proudly endorsed by (...) Mob Ink Tattoos". 't Zal nodig geweest zijn, zo een groot kobbeweb moet wel wat inkt gekost hebben.

Ableton rules!

Dank u, Ableton, voor het mij vandaag gratis sturen van een upgrade van mijn live-software. Ongevraagd, voor niks. En sorry, familie, dat ik hierdoor iets langer aan mijn puut gekluisterd was. Plezier! Filters! verbeterde midi-ondersteuning! Arpeggio's maken! Fun! Nieuwe Mogelijkheden! Dank! Dank! En voor één keer omdat jullie nu eenmaal Oosterburen zijn: Danke !

Terugblikken

Zopas heb ik "Glamour en glitter, geld en macht. Welkom in Medialand" van Guido Van Liefferinge uitgelezen, en eigenlijk doet dit boek me bijwijlen denken aan Mijn verhaal van Jo Lernout, opgetekend door Frieda Joris.

Beide heren zijn al wat oudere mannen, getekend door het leven, met elk ook hun decadente trekjes. Maar dat ze redelijk openhartig getuigen over hun trekjes, hun levenswijze en hun onverholen ambities maakt ze eigenlijk wel sympathiek.
Zo een boeken lees je niet voor het proza, noch voor de literaire ervaring, en eigenlijk lees ik ze ook niet voor de onthullingen, zoals die van Van Liefferinge over de financiering van de start van VTM of zijn besognes met Persgroep-baas Christian van Thillo.

Allemaal wel interessant, maar eigenlijk is voornamelijk de petite histoire interessant, de kleine anekdotes, de zelfophemeling en ook de zelfrelativering. De manier hoe iemand die een belangrijke rol speelde in het zaken- of maatschappelijk leven zijn eigen levensverhaal schrijft. Eerder dan welk ernstig managementboek ook tonen dergelijke verhalen ook aan dat zaken doen een kwestie van gezond boerenverstand is, en dat die bedrijfstoppers aardse mensen zijn die bezig zijn met aardse zaken. Dat nog eens in alle eerlijkheid neerpennen is prijzenswaardig, en dan neem je er ook de zelfliefde bij.

En of het boek van Van Liefferinge me nu overtuigd heeft van het belang van onafhankelijke redacties en het gevaar van mediaconcentratie? Ach, België is te klein om er meerdere persgroepen op na te houden. Maar sedert mijn korte verblijf bij de krant (3,5 jaar) en de regionale tv (2 jaar) neem ik elk bericht in krant en op tv wel met een stevige korrel zout. Objectiviteit zoeken is niet enkel een plicht van de redactie, ook die van een consument ! Eerder dan te schoppen op redacties zoek ik mijn heil in het raadplegen van verscheidene en verschillende media, en hoop ik dat blogs en andere plekken waar burgers hun ding kunnen doen één en ander kunnen compenseren. Ze hebben me bij de eerste lessen Grieks nogal geïndoctrineerd met dat verhaal van Plato en zijn grot. Er zijn weinig waarheden, we kunnen maar hopen dat hoe we de waarheid waarnemen zoveel mogelijk aan de waarheid beantwoordt. En dat is grotendeels je eigen verantwoordelijkheid.

Hamburg

In 't nieuw

U ziet het verschil, mag ik hopen. Het huis is hier wat opgefrist, zo met nieuwe kleurtjes en zo. Er is een duidelijker link naar de muziekjes en ook is er nieuw speelgoed voor de foto's. Met dank aan alle firma's die dit gratis leveren aan alle mensen van de wereld. Dank! Dank! U bent allen zo een Fijne Firma's. Nu rest mij nog enkel nog bezoekers te krijgen. Aan de bezoekers die er al zijn: dank! Dank! Dank!

Opgepast

Getrouwde klimmers

Getrouwde klimmers hebben blijkbaar een risico-factor méér dan hun collega's-vrijgezellen: Kairn.