Gsm nr 1
Originally uploaded by TextzSpontaan begint een mens het niet te doen, maar met wat lichte druk gaan de dingen soms vanzelf. De hele dag spullen opgekuist in de huiswerkkamer annex muziekkot. Aanvankelijk met een verveelde blik wat luttele papiertjes aan het opruimen, maar geëindigd in een bacchanaal van wegzwieren en vernietigen.
* Lukas mocht een oude computer uit elkaar vijzen. Bron vreugde en een moment van Jongens en Wetenschap
* Ikzelf werd licht misselijk bij het pogen te sorteren van contracten en RSZ-papieren van vorige werkgevers, en nam me voor de eerstkomende decennia tenminste wat betreft mijn statuut onder de zelfde werkgever te blijven (indien nog welkom natuurlijk)
* Van een aantal journalistieke jobkes hield ik blijkbaar de notities, de documentatie, de eerste draft, de tweede draft en het gedrukte stuk over. Dikke dozen dus.
* Met pijn in het hart al mijn gazetten van de periode 1998-2003 weggezwierd, met de dankbare wetenschap dat de Kortrijkse bib zijn werk doet. En dat er zich voortaan geen stofexplosie kan voordoen op mijn zolder.
* Ettelijke brieven terug gevonden van en naar een paar huidige collega's. Tien jaar na de feiten zijn ze nog altijd even beleefd ;-)
Maar de reden van dit stukje is niet zozeer de nostalgie van het doorploegen van dossiertjes en documentatie van bijna 14 jaar werken in een variatie van statuten en werkinhouden (en de bedenking erbij dat het wel eens van 't zelfde mag blijven).
De reden is anders. Ik vond vier dozen analoge foto's terug, zo op blinkend papier, en met de negatieven erbij, en op de enveloppen namen zoals Kruidvat of Fnac. En dacht dat er iets moest gebeurd zijn ergens eind de jaren negentig, begin deze eeuw. Plots werd fotograferen digitaal, werden documenten digitaal. Werd papier een afschrift eerder dan een origineel. En dat toonde ook mijn zolder: plots vond ik minder dozen vanaf 2001. Waar ik met plezier door papieren en dingen van de tweede helft van de jaren negentig kon snuisteren, beperkte het archiefje zich vanaf 2000 zich tot de headlines van mijn leven: geboortefoto's, een cursus, een uitnodiging,... en de rest bevindt zich in een anonieme lineaire hoop files.
En - o shock - diskettes van 1995-1997 kon ik niet meer lezen, hoewel ik nog een puut heb staan die dingen kan lezen. Gelukkig dateerden die diskettes van een periode dat de hard copy het origineel was, en bleef ik die diskettes houden uit nostalgie. Niet meer dus. Containerpark Kortrijk, here I come.
Al dat soort nostalgie leidde me naar http://cultureandcommunication.org/deadmedia/index.php/Analog/Digital_Transition
Het hoogtepunt van het kuisdagje was het openen van de deur van de kast van het technokerkhof. Ik denk dat ik ergens tussen een early adopter en de early majority zweef ( http://nl.wikipedia.org/wiki/Bestand:Plc.gif ), en dat impliceert dat er door de jaren heen al wat apparaten zijn binnen gehaald. Die na gebruik op het technokerkhof belandden.
Als daar zijn: (zie ook http://www.flickr.com/photos/textz/ )
* de eerste gsm (op de foto): peperduur, dateert van 1998, met een megakostelijk abonnement
* de zip-drive: 100 Mb op één schijfje !
* de modem: 56K
* het toestel om met een bankkaart proton op te laden (zowel toestel, proton en binnenkort misschien ook bank ter ziele)
* de late ontwikkeling van het scrollwieltje: vier muizen gevonden zonder wieltje
* gsm nr 2: waar ik in 1999 (!) mee kon inbellen in Het Volk, artikels mee kon uploaden (mobiel!) en waar ik mee zelfs kon chatten met Hugo Coorevits die op dat moment in de Tour zat (een paar jaar voor Messenger en Skype bestonden) - waarom is Het Volk er mee gestopt? Ze waren voor op hun tijd. Technisch toch.
* de eerste DECT telefoon: massief, slechte batterij en met het oude logo van Belgacom
Finaal dus twee gedachten:
* Ik mag dit nu wel tikken op een zacht zoemende mooie witte snelle designpuut - binnen tien jaar ligt het ding op een storthoop
* De boekenkast grijnst bij al dit techno-geweld, en telt alle zieltjes, netjes op een rij. Elke maand komen een paar nieuwelingen. De ouderen vergelen hoogstens een beetje, en schuiven een plaatsje op om de nieuwe wat plaats te geven. Niks vergankelijkheid, alleen stille trots.